Srž praznika leži u jevanđeljskom događaju kada se, pored Svetog Oca i Sina, fizički manifestovalo treće lice Svete Trojice – Sveti Duh. Njegov silazak na apostole, Hristove učenike, obeležio je ne samo davanje Božanske moći i darova, već i “rođendan” hrišćanske crkve. Duhovi su dan kada je Crkva, započela svoje propovedanje Jevanđelja širom sveta. Po značaju, ovo je treći najveći hrišćanski praznik, odmah iza Vaskrsa i Božića, i kao i oni, slavi se tri dana, a cela naredna sedmica je “trapava nedelja” tokom koje se ne posti.
Simbolika ovog praznika je duboka i vidljiva je u svakom hramu. Crkve se za Duhove posebno ukrašavaju zelenilom i travom, podsećajući na obnovu, život i plodnost koje donosi Sveti Duh. Duhovi, ili Pedesetnica, kako ih češće nazivaju Rusi i Grci, duboko su ukorenjeni i u srpsku tradiciju. Za mnoge porodice, ovo je krsna slava, dok je za trgovce esnafska slava. U mnogim delovima Šumadije, ali i među Srbima u rasejanju, i danas se na ovaj dan organizuju povorke krstonoša, a litije iz hrama često idu do polja i vinograda, moleći za blagoslov useva i plodnost zemlje.
Poseban značaj Duhovi imaju i za državu, jer se na ovaj dan obeležava Dan policije i Dan MUP-a Srbije. To je sećanje na herojsku ulogu srpske žandarmerije koja je, baš na Duhove 1862. godine, odigrala presudnu ulogu u odbrani Beograda tokom sukoba kod Čukur-česme i turskog bombardovanja.