Srbija danas obeležava 15. februar, Dan državnosti, jedan od najvažnijih datuma u političkom, kulturnom i istorijskom kalendaru zemlje. Ovaj praznik, koji se od 2002. godine praznuje 15. i 16. februara, objedinjuje dva ključna događaja koji su udarili temelje modernoj srpskoj državi.
Prvi stub državnosti datira iz 1804. godine, kada je na zboru u Orašcu, u Marićevića jarugi, podignut Prvi srpski ustanak. Neposredan povod za bunu bio je neizdrživ janjičarski zulum i “seča knezova”, kojom su Turci pokušali da zastraše narod i uklone viđenije Srbe.
Preživele narodne vođe i ugledni građani okupili su se u srcu Šumadije i za vožda izabrali Đorđa Petrovića Karađorđa. Taj trenutak označio je početak procesa oslobođenja od viševekovne osmanske vlasti i obnovu srpske države, koja će u decenijama koje su sledile polako vraćati svoj suverenitet.
Drugi važan događaj koji danas slavimo jeste donošenje Sretenjskog ustava u Kragujevcu 1835. godine. Na Velikoj narodnoj skupštini, uz zakletvu kneza Miloša Obrenovića, usvojen je prvi moderni ustav Kneževine Srbije.
Autor ustava, Dimitrije Davidović, sastavio je za to vreme izuzetno liberalan dokument, oblikovan po uzoru na francuske i belgijske ustavne povelje. Iako je bio na snazi svega nekoliko nedelja zbog pritiska velikih sila poput Rusije, Austrije i Turske, Sretenjski ustav ostaje trajni simbol težnje Srbije ka demokratiji. Njime je uvedena podela vlasti na zakonodavnu, izvršnu i sudsku, a svakom robu koji bi stupio na srpsko tlo garantovana je trenutna sloboda.
Iako se Dan državnosti praznuje dva dana, oba istorijska događaja desila su se na veliki pravoslavni praznik Sretenje. Istoričari ističu duboku simboliku ovih datuma: 1804. godine Srbija se u Orašcu “srela” sa svojom hrabrošću da krene u rat za slobodu, dok se 1835. godine u Kragujevcu “srela” sa evropskim vrednostima i modernim pravnim poretkom.