Sveti Nikifor ostao je upamćen kao mudar i nepokolebljiv arhipastir koji se usprotivio caru Lavu Jermenu u vreme ikonoboračke jeresi. Zbog svoje odanosti veri, prognan je na ostrvo Prokonis, gde je u manastiru koji je sam podigao proveo 13 godina u izgnanstvu. Upokojio se 827. godine, dočekavši kraj zemaljskog života daleko od svoje patrijaršije.
Istorijski preokret dogodio se 846. godine, kada su, nakon pobede nad ikonoborcima, njegove netruležne mošti svečano prenete u Carigrad. Simbolično, patrijarh koji je 13. marta (po starom kalendaru) bio proteran iz prestonice, istog tog datuma, nakon 19 godina, vraćen je u nju kao pobednik. Njegove mošti su prvo položene u Sabornu crkvu Svete Sofije, a potom u crkvu Svetih Apostola.
Praznik prenosa moštiju Svetog Nikifora u srpskom narodu prate specifični običaji koji se prenose generacijama. Prema narodnom verovanju, današnji dan je idealan za obavljanje određenih kućnih poslova i molitveno sećanje na upokojene.
Veruje se da na ovaj praznik valja pripremati ili šiti odeću, što se smatra dobrim predznakom za zdravlje porodice. Običaj je da se u crkvi nameni i zapali sveća za bližnje koji više nisu među nama, čime se iskazuje poštovanje prema precima i neprolaznosti duše.
Iako je glavno praznovanje ovog svetitelja 2. juna, današnji datum zauzima važno mesto u duhovnom životu vernika kao podsetnik na trijumf istine nad progonom.
Izvor: SPC