Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas obeležavaju praznik posvećen Trećem obretenju glave Svetog Jovana Krstitelja. Ovaj dan u crkvenom kalendaru zauzima važno mesto i posvećen je sećanju na ponovno nalaženje zemnih ostataka jednog od najpoštovanijih hrišćanskih svetitelja.
Sveti Jovan Krstitelj, poznat kao Preteča Isusa Hrista, spada među najveće propovednike u hrišćanskom svetu, a njegov spomen crkva obeležava nekoliko puta tokom godine. Dok Rimokatolička crkva njegovo rođenje slavi 24. juna, a mučeništvo 29. avgusta, Srpska pravoslavna crkva ovog svetitelja praznuje 20. januara (Sabor Svetog Jovana Krstitelja), 7. jula (Ivanjdan — rođenje svetitelja), kao i 11. septembra, kada se obeležava Usekovanje glave Svetog Jovana Krstitelja.
Iako je Treće obretenje manje poznato u odnosu na ostale praznike posvećene ovom svetitelju, ono nosi duboku istorijsku i duhovnu simboliku. Praznik se obeležava 25. maja po crkvenom, odnosno 7. juna po gregorijanskom kalendaru.
Prema crkvenom predanju, reč je o danu kada je glava svetitelja ponovo pronađena, izvađena iz zemlje, a zatim, usled istorijskih okolnosti, ponovo sakrivena.
U osmom veku, tokom perioda ikonoborstva, glava Svetog Jovana premeštena je u Komane, mesto koje je istorijski poznato i kao utočište i mesto progonstva Svetog Jovana Zlatoustog. Nakon što je ikonoborstvo okončano, u vreme vladavine cara Mihaila i patrijarha Ignjatija, 850. godine, ova velika hrišćanska relikvija svečano je preneta u Carigrad, gde je položena u pridvornu carsku crkvu.
Za ovaj praznik u Srbiji su vezana brojna živopisna narodna verovanja. Prema tradiciji, smatra se da na današnji dan Sunce kreće nazad sa severa prema jugu, te da tom prilikom tri puta zastane i „zaigra“.
Takođe, stariji naraštaji prenose verovanje da se u ponoć nebo tri puta otvara. Smatra se da u tom trenutku duše umrlih lakše ulaze u raj, dok tradicija nalaže da će onome ko ostane budan do ponoći, pogleda u nebo i zamisli tri želje, te želje biti ispunjene.
U skladu sa narodnim običajima, na ovaj dan vernici izbegavaju obavljanje težih fizičkih poslova. Posebno je rasprostranjena zabrana upotrebe noževa i drugih oštrih predmeta, kako se simbolično ne bi povređivale rane nevino stradalog svetitelja.
Sa druge strane, veruje se da je današnji dan izuzetno povoljan za branje lekovitog bilja. Zbog toga se smatra da je pravo vreme za odlazak u prirodu i sakupljanje trava, a prema narodnom verovanju, u svakom domu bi danas trebalo da se nađu:
kantarion,
metvica,
konjski čibur (majčina dušica),
lincura.