Prema narodnim običajima, za mir, slogu i zajedništvo u domu tokom cele godine, vernici danas sprovode tri ključna pravila: odlazak u crkvu, paljenje sveća za upokojene pretke i upućivanje molitve Svetom Isakiju. Pored toga, tradicija nalaže obavezno čitanje Svetog pisma u samoći, jer se reč Božja smatra duhovnom hranom koja pojedincu donosi dar razumevanja dobra i zla.
Sveti Isakije Dalmatski bio je pustinjak sa Istoka koji je u 4. veku došao u Carigrad kako bi zaštitio pravoslavne vernike od progona koji je sprovodio car Valens, pristalica arijanske jeresi. Hrišćansko predanje pamti Isakija po hrabrosti jer je tri puta izlazio pred cara tražeći slobodu za crkvu. Nakon što ga je gnevni vladar bacio u jamu iz koje su ga, prema verovanju, spasili anđeli, svetitelj mu je prorekao tragičnu pogibiju na vojnom pohodu protiv Gota, što se ubrzo i obistinilo kada je car živ spaljen u jednoj košari.
Dolaskom na vlast cara Teodosija Velikog, pravoslavlje je obnovljeno, a arijanci su prognani. Sveti Isakije je tada uslišio molbe vernika da ostane u prestonici, gde je osnovao čuveni Dalmatski manastir, prvu monašku obitelj u Carigradu. Svetitelj je preminuo oko 383. godine, ostavljajući za sobom tradiciju koja se i danas strogo poštuje u pravoslavnom svetu.