Praznik se u našoj zemlji obeležava kao državni, ali radni dan. S obzirom na to da Vidovdan nosi status dana žalosti, u hramovima širom Srbije i dijaspore služe se liturgije i parastosi za pale borce, dok narodni običaji nalažu prekid svih velikih poslova, uzdržavanje od pesme i igre, kao i dostojanstveno i mirno odavanje pošte precima.
Istorijski značaj ovog datuma duboko je utkan u nacionalnu svest jer je 28. jun, pored same Kosovske bitke vođene nadomak Prištine, bio poprište brojnih prelomnih događaja. Na ovaj dan doneti su Namesnički (1869) i Vidovdanski ustav (1921), objavljeni su ratovi Turskoj (1876), započet je Drugi balkanski rat (1913), a 1914. godine izvršen je i Sarajevski atentat koji je pokrenuo Prvi svetski rat. Zbog svega toga, Vidovdan je krajem 19. veka prvi put i zvanično proglašen za državni praznik na najvišem nivou.
Crkveni kult Svetog kneza Lazara razvijao se paralelno sa narodnom epskom tradicijom odmah nakon njegove mučeničke smrti na Kosovu polju. Lazar Hrebeljanović, koji je rođen 1329. godine i bio cenjen na dvoru cara Dušana, tokom svoje vladavine uspeo je da konsoliduje takozvanu Moravsku Srbiju sa prestonicom u Kruševcu, izmiri Srpsku i Carigradsku patrijaršiju i izgradi brojne svetinje poput Ravanice i Lazarice.
Nakon vekovnih seoba i sklanjanja od uništenja – preko Fruške gore i Beograda – mošti svetog kneza danas trajno počivaju u njegovoj zadužbini, manastiru Ravanica kod Ćuprije.