Sveti apostol Juda rođen je u Nazaretu kao sin drvodelje Josifa (kasnijeg obručnika Presvete Bogorodice) i Salomije. U ranoj mladosti pokazivao je ljudske slabosti poput zavisti i neverovanja u Isusovu božansku misiju, zbog čega je čak odbio da sa braćom podeli imanje sa Hristom.
Međutim, nakon Hristovog vaskrsenja i vaznesenja, u Judi se budi plamena vera i neizmerno pokajanje. Smatrajući sebe nedostojnim da se nazove „bratom Božjim“, on u istoriji i svojim poslanicama ostaje upisan kao Juda Jakovljev, preuzimajući ime svog starijeg brata Jakova koji je jedini bez oklevanja podržao Isusa.
Nakon primanja Svetog Duha, apostol Juda kreće na dugogodišnje misionarsko putovanje sa ciljem da hrišćansko učenje proširi po tadašnjem poznatom svetu.
„Goreći od želje da sav svet spozna Hrista i dobije spasenje, ovaj apostol je uspeo da prevede hiljade ljudi iz idolopoklonstva u hrišćansku veru“, navodi se u žitijima svetih.
Tokom svog misionarskog rada proputovao je Judeju, Galileju, Samariju, Idumeju, Arabiju, Siriju i Mesopotamiju, da bi svoj krstonosni put završio u surovoj Araratskoj pokrajini.
Na tom prostoru, gde su hrišćanski propovednici bili izloženi najžešćem progonu paganskih vlasti, Juda je uhapšen i podvrgnut dugotrajnom mučenju. Mnogobošci su ga na kraju razapeli na krst i izrešetali strelama, čime je ovaj svetitelj zapečatio svoj zemaljski podvig i postao jedan od najvećih mučenika rane crkve. Danas se njegove svete relikvije i molitve smatraju moćnim zastupništvom za sve koji prolaze kroz teška životna iskušenja.
Izvor: SPC