Iako je ostala mlada udovica, Sofija (čije ime na grčkom znači Mudrost) je u Hristovoj veri vaspitala svoje tri mlade kćeri: Veru (12), Nadu (10) i Ljubav (9 godina). Njihova krotost, lepota i uzorno hrišćansko ponašanje postale su poznate čak i u Rimu, u vreme strašnih progona hrišćana.
Kada je vest o njima stigla do cara Hadrijana, on je poželeo da ih upozna. Znajući da pred carem moraju da izaberu između vere i života, mudra majka je tri dana i tri noći pripremala kćeri. Pričala im je o Carstvu Nebeskom i slavi mučeničkog venca, podučavajući ih da lakše podnesu stradanje za Gospoda.
Car se zadivio njihovoj lepoti, ali i duboko razočarao kada su sve četiri nepokolebljivo ispovedile veru u Hrista. Pošto su odbile da prinesu žrtvu boginji Artemidi, car je naredio strašna mučenja. Devojčice, iako tako mlade, junački su podnosile batine, vatru, i vrelu smolu i ulje.
Na kraju su, jedna po jedna, posečene mačem: najstarija Vera, zatim Nada, pa najmlađa Ljubav. Iako joj je pošteđen život, majka Sofija je morala da gleda stradanje svoje dece.
Sofija je preuzela časna tela svojih kćeri i sahranila ih. Tri dana i tri noći je provela moleći se na njihovom grobu, dok i sama na tom mestu, skrhana bolom i tugom, nije predala svoj duh 137. godine.
Iako je priča o njima duboko tragična, imena ovih svetiteljki – Vera, Nada, Ljubav i Sofija – postala su simbol neprolaznih vrlina na kojima počiva hrišćanstvo.
Današnji praznik posebno je posvećen majčinskoj ljubavi, Mudrosti u vaspitanju i odnosu majke i kćeri. U duhu praznika, vernici veruju da se na ovaj dan treba uzdržati od zlih misli i posvetiti se ljubavi prema bližnjima.
Po starom običaju, danas bi svaka majka trebalo da pokloni neku sitnicu svojoj kćeri i, što je još važnije, da što više vremena provede sa njom, pokazujući joj svoju ljubav. Jer, kako nam poručuje ovaj sveti dan, ljubav je najveći od svih darova i temelj života svakog hrišćanina.
Izvor: SPC