Foto prizori sa staze. Pogledajte prirodna i duhovna blaga Motine

U okviru manifestacije „Dani Vranja 2025“, Planinarsko društvo „Železničar 2006“ organizovalo je u subotu tradicionalni planinarski maraton. Ruta je bila duga 15 kilometara od Barelića, preko lokaliteta Motina. Takođe, organizovan je i obilazak crkve Svetog Đorđa u Punoševcu.

by novinar 31. avgust 2025.

31. avgust 2025.

Foto: PD "Železničar 2006" Vranje

U sklopu avanture koju je organizovao PD “Železničar 2006” iz Vranja planinari su imali priliku da uživaju u netaknutoj prirodi Motine, bisera ovog kraja. Ovaj uspon nije bio samo fizički izazov, već i putovanje kroz prelepe pejzaže.

Motina je prava riznica prirodnih lepota, gde svaki korak otkriva novi vidikovac koji ostavlja bez daha. Osim pejzaža, ovaj lokalitet je dom raznovrsnog biljnog i životinjskog sveta. Čist vazduh, tišina koju prekida samo cvrkut ptica i lagano šuštanje lišća, stvaraju osećaj potpunog mira i povezanosti s prirodom. Ova planina je idealno mesto za sve koji žele da pobegnu od gradske gužve i ponovo se povežu sa prirodom.

Pisanih podataka o crkvi Svetog Đorđa u Punuševcu nema. Jedino što znamo jeste da je obnovljena 1867. godine, kada i većina crkava ovog kraja. Crkva katastarski pripada imanju manastira Svetog Pantelejmona u Lepčincu, zbog čega se pretpostavlja da je podignuta kao grobljanska crkva. Poznato je da je crkva Svetog Đorđa posle Berlinskog kongresa pripadala teritoriji Turske, sve do 1912. godine, kada su južni krajevi oslobođeni od Turaka.

Godine 1944. Bugari su u jednom danu poharali i spalili crkvu i konak manastira Svetog Đorđa, Svetog Pantelejmona i Svetog Stefana u Gornjem Žapskom. U sva tri manastira živeli su Rusi, koje je nesrećna Oktobarska revolucija 1917. godine dognala do ovih krajeva. Oni su i sačuvali, dogradili i obogatili ove manastire.

Za vreme Drugog svetskog rata i kasnije, do 1957. godine, parohiju marganačku i punuševačku opsluživao je Rus, Vsevolod Hartevski (1946-1961). Poslednju obnovu ove crkve započeo je arhimandrit Pajsije 1995. godine, a pri njoj je povremeno živeo deo bratstva, kasnije i sestrinstva manastira Svetog Pantelejmona. Godine 2013. privedena je kraju obnova takozvanog Kućurskog konaka, koga meštani koriste za seoska okupljanja. Ovaj varvarski čin ostavio je dubok trag, ali crkva i manastiri su tokom vremena obnavljani, nastavljajući svoju misiju (Izvor: Eparhija vranjska)

Zahvaljujemo se Planinarskom društvu „Železničar 2006“ Vranje na predivnim fotografijama.