Navršava se 85 godina od masovnog streljanja u kragujevačkim Šumaricama, gde je stradalo oko 3.000 nedužnih građana, među kojima je bilo oko tri stotine đaka i nastavnika tadašnje Muške gimnazije.
Ova tragična odmazda usledila je kao odgovor na pogibiju deset i ranjavanje 26 nemačkih vojnika u napadu partizana 16. oktobra 1941. godine. Nacističke snage su sprovele surovi princip „100 za jednog“, započevši hapšenja i streljanja najpre po okolnim selima Maršiću, Ilićevu i Grošnici, a potom i masovna hapšenja građana po Kragujevcu pod izgovorom zamene ličnih karata.
Uhapšeni građani zatvoreni su u kasarnu „Tanasko Rajić“, odakle su odvedeni na gubilište 21. oktobra. Među žrtvama su bili muškarci, žene i deca, a najmlađi stradali bio je 11-godišnji Rom, čistač cipela.
Kragujevačka tragedija postala je globalni simbol stradanja nedužnih civila i dece u Drugom svetskom ratu na prostorima bivše Jugoslavije. Sećanje na stradalnike danas čuvaju Spomen-park „Kragujevački oktobar“, muzej „21. oktobar“ u kojem su izložene lične stvari žrtava, kao i večna poema Desanke Maksimović „Krvava bajka“.