Foto: eparhijavranjska.org
Foto: eparhijavranjska.org
Foto: eparhijavranjska.org
Na treći dan Božića, 9. januara kada naša Sveta Crkva molitveno proslavlja Svetog Stefana, prvog stradalnika za veru Hristovu, Svetu arhijerejsku Liturgiju služio je Njegovo Visokopreosveštenstvo Mitropolit vranjski gospodin Pahomije a sasluživali su sveštenoslužitelji Eparhije vranjske.
Posebnu radost praznika uveličao je veliki broj vernika koji su pristupili i sjedinili se sa Gospodom kroz Svetu tajnu Pričešća.
Tokom Svete Liturgije, Mitropolit Pahomije je izvršio čin blagosiljanja slavskog kolača i koljiva, prinetih u slavu i čast zaštitnika ove svete porodice.
Nakon bogosluženja, zajedničarenje je nastavljeno uz trpezu ljubavi. Za sve prisutne goste, obrok su sa velikom pažnjom i ljubavlju pripremile monahinje ovog manastira, predvođene igumanijom Jefremijom.
Manastir Svetog Stefana u Gornjem Žapskom: Vekovi molitve i duhovnog preporoda
Manastir Svetog Stefana u Gornjem Žapskom
Smešten na obroncima planina, oko 20 kilometara jugoistočno od Vranja, manastir Svetog prvomučenika i arhiđakona Stefana u selu Gornje Žapsko predstavlja jedan od najznačajnijih duhovnih centara Eparhije vranjske. Iako su podaci o ranom srednjovekovnom periodu oskudni, poznato je da je sadašnja crkva podignuta 1843. godine na temeljima starije svetinje, u vreme kneza Miloša Obrenovića. Kroz istoriju, manastir je bio stub pismenosti i nacionalnog identiteta. Početkom XX veka ovde je radila “Psaltirska bogoslovija”, škola koja je iznedrila desetine sveštenika. Manastir je tesno povezan sa porodicom Prepodobnog Justina Ćelijskog i Vranjskog, čiji je deda, jerej Aleksa, služio kao ovdašnji paroh.
Nakon stradanja u Drugom svetskom ratu, kada su bugarske snage spalile konak i arhivu, i decenija komunističke eksproprijacije zemljišta, manastir je sredinom XX veka ostao pust.
Novi život svetinje započinje 1994. godine, dolaskom mladog sestrinstva pod duhovnim rukovodstvom blaženopočivšeg arhimandrita Pajsija (Tanasijevića). Uz podršku episkopa Pahomija i vernog naroda, započeta je temeljna obnova hrama, izgradnja modernih konaka i vraćanje oduzete imovine.
Pod rukovodstvom igumanije Jefremije, sestrinstvo manastira danas neguje bogat duhovni i radni život. Manastir je prepoznatljiv po: umetničkim radionicama (Ikonopis, duborez i stolarska radionica), izdavaštvu (prevođenje i objavljivanje dela Svetog Pajsija Svetogorca), prirodnim proizvodima (spravljanje preparata od lekovitog bilja) i Vizantijskom pevanju (negovanje autentičnog pravoslavnog bogoslužbenog pojanja)
Danas manastir poseduje oko 50 hektara zemlje, modernu gostoprimnicu i kompletno uređenu portu, spremno dočekujući poklonike iz svih krajeva sveta.